Gouden glorie in de krakersjaren: Parkhof en De Raad

Iedereen was er welkom, in Parkhof en De Raad. Parkhof, gelegen aan het huidige IJkgebouw in het Victoriepark in Alkmaar. De Raad, een krakersimperium op de hoek van de Geestersingel en de Helderseweg. Twee plekken waar rond de jaren 80 feestjes werden gegeven waar nog lang over gesproken werd. Een tijd waarin kraken nog legaal was en je ook als buitenbeentje een plek had om los te gaan op de muziek van bands en dj’s.

Door: Nina Bakker 

Van kraakpand naar leegstand en uiteindelijk de sloop. Een deel van wat Parkhof was, is nu restaurant IJkgebouw. Een stukje van de buitenmuur is nog te zien. Verder duiken talloze foto’s op. Nog altijd wordt er veel gesproken over de uitgaansscene van die tijd. Ieder met zijn eigen verhaal. Ik sprak af met Dennis en Frank, allebei barman geweest in Parkhof en De Raad.

Kraakpand

Aanvankelijk werd Parkhof gekraakt door de motorclub Iron Crusaders uit Heiloo. Later kregen punkers er ruimte om te wonen en begonnen zij er een concertzaal en café. “In die periode werd er door de bewoners met hart en ziel iets opgebouwd. De sfeer was wat ruiger”, vertelt Dennis. “Dat waren voor mij de mooiste jaren, toen het nog echt underground-punk was en alles op eigen initiatief werd georganiseerd.”

Dennis in zijn Parkhof-tijd

Frank zat in 1980 in Amsterdam op de middelbare school en woonde in Alkmaar. Eerst dacht hij dat hij de enige punker in Alkmaar zou zijn. “Toch zag ik een paar punkers in de verte lopen. Het bleken mijn vrienden uit Amsterdam te zijn. ‘Wat doen jullie hier?’ vroeg ik verbaasd. ‘We gaan naar een Punkfestival’ zeiden ze. Ik wist niet dat er een punkscene in Alkmaar was. Toen kwam ik bij het tweede Parhof Festival terecht, mijn eerste keer Parkhof op zaterdag 11 april 1981. Ik heb ongeveer van 1982 tot 1992 bij Parkhof achter de bar gestaan.”

KOOK

Na een aantal jaar ruige feestjes en verschillende buitenfestivals moesten de krakers uit het pand vertrekken wegens instortingsgevaar. Rond eind 1981/’82 kwam kringloopwinkel KOOK er terecht (inmiddels te vinden op de Zijperstraat). De concertzaal van Parkhof zat er vlak tegenaan.

Frank: “Het instortinggevaar was eigenlijk een drogreden, later stond de bovenverdieping van de KOOK vol met zware kledingrekken en boeken. We hebben eerst nog geprobeerd er een mini-Melkweg van te maken, met een filmzaal, bar en skatepark. Dat ging helaas niet door. De gemeente had andere plannen, wellicht in de hoop dat het pand dan sneller gesloopt kon worden en die punkers uit het park te krijgen.”

Dennis: “De gemeente stelde als voorwaarde dat Parkhof een cultureel jongerencentrum werd. Het was bedoeld om ook de alternatievere jongeren die niet zo snel in de maatschappij konden aarden, een plek te geven.” Frank: “Uit een soort protest waren er een aantal punkers die ’s nachts inbraken en al het bier opzopen. Volgens hen was het heulen met de vijand (de gemeente). De eerste jongerenwerkers, die overigens zelf uit de scene kwamen, werden daarom ook flink tegengewerkt. Zij waren in sommige ogen overlopers.

Anderen vonden: beter iets dan niets, want verder was er destijds bar weinig te doen in Alkmaar. Later kregen de Parkhof-vrijwilligers grote inspraak bij de sollicitatieprocedure voor nieuwe jongerenwerkers. Dat gaf ook de gelegenheid om een stel goede programmeurs in te schakelen.”

De punkband ZMIV in Parkhof, rond 1983. Met Wessel de Ruyter, Sander Kuipers, Victor van Os en Enrico Klunder. Foto: Wout Noorman

Internationale community

“Parkhof werd steeds bekender en op een gegeven moment ook op wereldwijde schaal”, vertelt Frank. “Bands kwamen overal vandaan. Er was toen natuurlijk geen social media, dus moesten zij zichzelf promoten door overal op te treden. Er werden fanzines in eigen beheer uitgebracht.

Punk werd een internationale community. Alkmaarse bands gingen op tour, soms zelfs tot in Amerika. Andersom kwamen bands uit het buitenland naar Parkhof. Ze bleven vaak pitten. Ik heb wel eens vijftien Groningers in huis gehad.” Dennis: “Als het bij Parkhof afgelopen was, gingen we soms thuis nog door en zaten we de hele nacht muziek te maken. Iedereen was er welkom en de sfeer was eigenlijk altijd goed. Naast het beleven van allerlei concerten kon je ook naar hartenlust graffiti spuiten.”

Red Hot Chili Peppers

Parkhof gaf een podium aan heel wat opkomende bands. Frank: “Er zijn bands die in Parkhof hebben gespeeld, die later bekend zijn geworden. NO FX, Ween en ook Osdorp Posse speelden er. Dave Grohl, voormalig drummer van Nirvana, heeft in zijn begintijd in Parkhof gespeeld. Toen speelde hij in de band Scream. Er was ook sprake dat de Red Hot Chili Peppers zouden optreden, toen waren zij nog onbekend. Dit idee werd afgeslagen, omdat men het te mainstream vond. Maar ook veel bekende punkbands speelden er door de jaren heen. Verder was er (niet tot ieders genoegen overigens) ruimte gemaakt voor andere groepen die nergens heen konden, met reggae-avonden, hardrockconcerten en hip-hop.”

Tekst gaat verder onder de afbeelding!

Poster van het Parkhof met de aankondiging van Scream

Keldercafé De Raad

Het was niet alleen Parkhof dat nog altijd bekendstaat om de ‘legendarische’ feesten uit de jaren tachtig. De krakersscene was nog in volle gang en ‘De Raad’ vormde zich tot krakersbolwerk.

Programma bij De Raad, Dennis als DenniszdeMenace. Edo 8 en Electronome waren onlangs weer bij club HALTE 25.

Frank nam samen met twee vrienden tijdelijk de bar over in de kelder van De Raad, Gabba Gabba Hey genaamd. De uitbater was naar Spanje vertrokken, die daar een tweede kraakpand in bezit had. ,,In De Raad werden ontzettend gave themafeesten gegeven, bijvoorbeeld ‘Oerfeest’. Je moest verkleed als iets waarvan jij dacht dat het met ‘oer’ te maken had. Zo was er iemand als rots, die erachter kwam dat hij zijn armen niet kon bewegen en vervolgend de hele avond gevoerd moest worden.”

Dennis: “Ik had daar onder de trap een draaitafel neergezet om een verjaardag in De Raad te vieren. Dat feestje duurde tot negen uur ’s ochtends. Maar vanaf 1994/1995 gingen we voor het eerst draaien in De Raad. Hierna was er de zogenoemde ‘camp-in disco’, waar steeds meer mensen op af kwamen. Iedereen was welkom in De Raad: hardrockers, reggaeliefhebbers, hiphoppers, allerlei genres die een beetje alternatief waren kwamen voorbij.”

Einde van De Raad

“Regelmatig kwam er een wijkagent langs bij De Raad”, vertelt Dennis. “Ze wilden de controle hebben. Maar ook de reguliere horeca zag De Raad als concurrent. Later is er een grote inval geweest door de politie. Dat heeft tot een tijdelijke sluiting geleid en voor mij was dat het einde van mijn elektroperiode in De Raad. Later zijn er door anderen nog feesten georganiseerd.”

Krakersbolwerk De Raad, 1992. Foto: Regionaal Archief Alkmaar

In 2007 werd De Raad gesloopt. Parkhof stond vanaf 2009 leeg, waarna het in 2014 gerestaureerd werd. Sinds 2016 is het een restaurant.

Dennis: “Parkhof en De Raad hadden allebei een hele sociale functie. Alle lagen van de bevolking kon er terecht en ook opkomende, alternatieve bands. Dat is wat ik nu mis in Alkmaar, een plek waar écht iedereen terechtkan. Het is nu altijd wat gecategoriseerd.” Frank: “Naast een podium had Parkhof ook een huiskamer, oefenruimte en zeefdrukkerij. De Raad had ook een muziekstudio en tweedehands winkeltje.

Toch begint het langzaam weer terug te komen, plekken waar iedereen terecht kan en waar het wat minder mainstream is. Bijvoorbeeld in HAL 25 of De Binnenkomer. Maar zoals het toen bij Parkhof en De Raad was, dat kan tegenwoordig helaas om allerlei redenen niet meer. Maar ja, tijden veranderen en ik ben blij dat ik het allemaal heb mogen meemaken.”

Een gedachte over “Gouden glorie in de krakersjaren: Parkhof en De Raad

  1. Pingback: viagra online

Geef een reactie