De wondere wereld van de Spellentoren

Wat ik heb geleerd tijdens een middagje in De Spellentoren: als je winkeleigenaar Sebastiaan en zijn maat Ruben de kans geeft om onbeperkt over spelletjes te praten, dan loop je drie uur later de winkel uit – enigszins duizelig – met ruim 10 velletjes vol aantekeningen in je ene hand en twee spelletjes in je andere hand.

Wat ik daarnaast ook leerde:

  • er komen ruim 1000 nieuwe spellen PER JAAR op de markt;
  • er bestaat een heus Bordspelletjesjargon;
  • Ruben werkt niet in De Spellentoren!

Tekst & foto’s door: Loen van Gulick

Spelletjeswinkel annex evenementenlocatie annex buurthuis

Een explosie van kleuren en spellen komt op je af, wanneer je voet zet in de bordspelletjeswinkel van Alkmaar. Ook staan er enkele tafels, de Spellentoren is namelijk meer dan alleen een winkel. ‘Er is een groep van zo’n 100 man die regelmatig naar onze evenementen* komt. De winkel is bijna een soort buurthuis geworden’, vertelt winkeleigenaar Sebastiaan. Dat is te merken: tijdens ons gesprek is er een continue stroom van mensen die in en uit de winkel lopen, sommige worden door de heren begroet bij naam.

Met de paplepel ingegoten

Sebastiaan Zweep is opgegroeid met bordspelletjes. Elke zondag werden er met het gezin bordspelletjes gespeeld, niet zelden om geld. Vooral Rummikub leende zich goed voor een financiële boete (kijk wat er nog op je bordje staat aan het einde van het spel en voila, tel uit je… verlies). Later verschoven bordspelletjes naar de achtergrond, want helaas, zijn vrienden háátten spelletjes. Als hij in 2017 de eerste Spelletjeswinkel van Alkmaar opent, leert hij al snel Ruben van der Zee kennen. Het bleek vriendschap op het eerste gezicht. Ze delen hun liefde voor bordspelletjes, en hun competitieve instelling. Sebastiaan: ‘Ik kan níet tegen mijn verlies!’ Ruben: ‘Ik ook niet. Maar het is wel heel leuk om te winnen van iemand die niet tegen zijn verlies kan!’

Te veel vrienden en te weinig spellen

Hoewel Ruben niet in de winkel werkt, helpt hij wel met het organiseren van de verschillende evenementen, zoals spelletjesavonden en de Spellenbeurs. ‘Je hebt mensen met veel vrienden, maar met weinig spellen. En je hebt mensen met veel spellen, maar met te weinig vrienden. Die hebben allemaal een probleem en dat wordt opgelost door spelletjesavonden! De groep is heel gemêleerd. Laatst was er iemand die bijna naast me ging zitten maar toen snel riep: ‘Oh, verkeerde tafel!’ Dat is iemand die liever Catan speelt, haha.’

Die spelletjesavonden klinken zó gezellig, dat ik het bijna jammer vind dat ik vrienden heb die -net als ik- van bordspelletjes houden. Ik besluit dat ik binnenkort toch eens in mijn eentje heen zal gaan.

Sebastiaan helpt een klant

Spellen voor iedereen

Terwijl Ruben wegloopt om een klant te helpen, vraag ik Sebastiaan of bordspelletjes geschikt zijn voor alle mensen. Hij vindt van wel: ‘Je ziet vaak dat mensen bij het woord bordspelletjes denken aan Kolonisten of Carcassonne. Als ze die spellen niet leuk vinden, kunnen ze last krijgen van spelletjesvrees. Maar er is zo veel meer! Wist je dat er jaarlijks meer dan 1000 nieuwe spellen uitkomen? En dan nog komen er wekelijks mensen hier, die zeggen: Ik heb gehoord dat Catan een leuk spel is, heeft u dat?’

‘We kennen allemaal die vriend die spelletjes háát, maar die vriend vindt Exploding Kittens of Cards against Humanity meestal wel leuk. Naast 30 Seconds is nu ook Codenames een populaire partygame. Voor mensen die altijd ruzie krijgen door competitiedrang is er tegenwoordig een heel scala aan coöperatieve spellen: Je speelt dan niet tégen elkaar, maar mét elkaar.’ Spellen zijn dus niet alleen voor nerds? Sebastiaan: ‘De zwaardere spellen die 3 of 4 uur duren zijn wel voor nerds. Die zijn ook vrij complex. Maar een spel als Jungle Speed wordt er gemakkelijk bij gepakt op een feestje.’ Op de achtergrond hoor ik Ruben berustend tegen een klant zeggen: ‘Eigenlijk zijn alle spellen een stukje uitdagender dan Yatzee’.

Decembertip

De heren praten honderduit, en de mysterieuze termen beginnen elkaar steeds sneller op te volgen: Ameritrash, workerplacement, dungeon crawler, abstract games. Ik heb het gevoel dat ik in een andere wereld terecht ben gekomen. Een spannende en sprookjesachtige wereld waar alles mogelijk is. Ten slotte vraag ik naar Sebastiaans decembertip. ‘Eén tip? Ik heb een hele tafel vol! El Dorado is een leuk gezinsspel, niet te complex. Meepleland is wat uitdagender. Rossio is een beetje de nieuwe Azul, vrij makkelijk te spelen, en toch leuk.’ Ruben haakt in: ‘Je hebt een zoontje van 2 toch; wist je dat daar ook al bordspelletjes voor zijn? Hier, loop maar eens mee naar deze kast’. Zo word ik gewenkt door Ruben, die niet, ik herhaal níet, in de winkel werkt.

*Ten tijde van het verschijnen van dit artikel, vinden er geen evenementen plaats naar aanleiding van de covid-19-maatregelen. Houd de Facebookpagina van De Spellentoren in de gaten voor meer informatie.

Geef een reactie